Nie wierz, gdy mówią, że chcemy jedynie
   Z głodu nie marnieć i ustrzec się chłodu.
   Złe sny uciszamy, by słyszeć wyraźniej
   Czy na rzece naszej pękają już lody.
  
   Pozorna cisza. Lecz wytrwałość nasza
   Rozpali każde już ostygłe słowo,
   Na nowo nazwie, co ponazywane,
   Nadziei znów pozwoli nam skosztować.
  
   Tak wciąż uparcie czekamy na wiosnę
   Schowani w myśli niepokornych kokon,
   Bez strachu patrząc wrogom prosto w oczy,
   Dyktując wojnę fałszywym prorokom.
  
   Pozorna cisza. Lecz wytrwałość nasza
   Rozpali każde już ostygłe słowo,
   Na nowo nazwie, co ponazywane,
   Nadziei znów pozwoli nam skosztować.